18/05/2021
Živko Pavlović (1871-1938) bio je visoki oficir srpske vojske, divizijski general jugoslovenske vojske, profesor, upravnik Vojne akademije, vojni pisac i akademik.
Živko Pavlović (1871-1938)
Autor je dragocjenih pisanih svjedočanstava o borbama srpske vojske: “Beogradska operacija”, “Bitka na Jadru”, “Opsada Skadra”, “Bitka na Kolubari” (u dva toma), “Bitka na Bregalnici”, “Udeo Srbije u balkanskim ratovima” i “Rat Srbije sa Austrougarskom, Nemačkom i Bugarskom”.
Uvršten je u red najvećih vojskovođa srpske i jugoslovenske istorije.
Kao saradnike i komandante imao je vojvode Radomira Putnika, Stepu Stepanovića i Živojina Mišića.
Živko je promijenio svoje prezime Petrović u Pavlović, kako mu se prezivao stric, kod kojeg je živio sa maćehom poslije smrti svojih roditelja.
On je završio Višu školu Vojne akademije i obavljao sve dužnosti od vodnika u Moravskom artiljerijskom puku, do komandira baterije.
Pavlović je poslat na usavršavanje u Berlin, odakle se vratio u Srbiju i postao ordonans-oficir kralja.
Dvije godine kasnije postao je ađutant kraljevića Đorđa, a nakon te dužnosti bio je i profesor Aleksandra Karađorđevića.
U Prvom balkanskom ratu bio je načelnik Štaba Primorskog kora koji je opsjedao Skadar, a u Drugom načelnik Operativnog odjeljenja srpske Vrhovne komande.
Na početku Prvog svjetskog rata, Pavlović je rukovodio mobilizacijom stanovništva. Bio je bliski saradnik Radomira Putnika i zajedno sa njim razrađivao planove za bitke.
Poslije rata, Pavlović je unaprijeđen u čin generala i postao upravnik Vojne akademije u Beogradu.
Na prijedlog Jovana Cvijića, Živko Pavlović izabran je za redovnog člana Srpske kraljevske akademije 1921. godine.
07/09/2024